Jan Pietrzak

Od 1960 roku związał się spośród Estradą Poetycką klubu studenckiego Hybrydy wewnątrz Warszawie. Kierował studenckim teatrem Hybrydy, prowadzącym trzy sceny: dramatyczną, kabaretową, plus pantomimę. W latach 61-67 teatr przedstawił kilkanaście premier. W tym głośną sztukę Janusza Krasińskiego “Czapa, innymi słowy zejście na raty”. Oraz sztuki Włodzimierza Odojewskiego, Jerzego Krzysztonia, plus Jerzego Górzańskiego. Najgłośniejsze przedstawienia kabaretowe owo “Kąpiel w środku Rubikonie” (62r.), “Radosna Gęba Stabilizacji” (63r.), “Ludzie owo Kupią” (64r.), “Uśmiech spośród Erratą” (65r.), “Co Słychać” (66r.). W tym okresie Kabaret umożliwił początek kariery wielu osobom takim w charakterze m.in.: Jonasz Kofta, Adam Kreczmar, Stefan Friedmann, Maciej Damięcki, Maciej Pietrzyk, Wojciech Młynarski Paweł Jedlewski, Janina Ostala, Tadeusz Turkowski, Jan Raczkowski, Krzysztof Paszek. W 1967 roku Kabaret rozwiązano, po oszczerczej antyinteligenckiej kampanii do wnętrza partyjnej prasie, zarzucającej zespołowi nienawiść w obliczu socjalizmu również deprawację socjalistycznej młodzieży. Jan Pietrzak odszedł spośród Hybryd, planując ufundowanie autorskiej sceny, spośród czego wreszcie wykrystalizował się Kabaret Pod Egidą.