Jan Pietrzak

Jako humorysta zasłynął satyrą polityczną komentującą ówczesną sytuację społeczno-polityczną oraz wymierzoną w środku system PRL. Wprowadził ponadto nowy, negacja logiczna praktyczny wprzódy klasa kabaretowej narracji.

W notatce sporządzonej wskroś ubeckiego donosiciela do wnętrza 1975r. (sprawa obiektowa “Tercet”) czytamy, iż “program nacechowany jest krytycyzmem, negacją, oraz ośmieszaniem wszystkiego. Wykonawcy wewnątrz prezentowanych programach lansują satyrę polityczną skierowaną przeciw budownictwu socjalistycznemu w środku Polsce, polityce ZSRR, plus Związkowi Radzieckiemu. Sporą wymiary programu zajmuje nagana telewizji, wśród innymi Macieja Szczepańskiego nazywa się ‘bladym Maciejem’, dyrekcje telewizji porównuje się spośród mafią sycylijską [...]” W Czarnej Księdze Cenzury PRL Jan Pietrzak istnieje do wnętrza wykazie nazwisk aż do zapisu (z dn. 21 lutego 1976r.) wśród takich nazwisk: poz. 26 Nowakowski, Marek, poz. 27 Pieszczachowicz, Jan, poz. 28 Pietrzak, Jan, poz. 29 Słonimski, Antoni. “Wszystkie własne publikacje autorów spośród poniższej listy, zgłaszane na wskroś prasę dodatkowo wydawnictwa książkowe dodatkowo wszystkie przypadki wymieniania ich nazwisk wypada informować kierownictwu urzędu, do wnętrza porozumieniu spośród którym przypuszczalnie tylko nadepnąć odprawa tych materiałów”.

Nastrój wieczorów kabaretowych w środku latach 70. oddaje omówienie Stanisława Srokowskiego (”Wiadomości” 23.03.1978r.): „Śmiech śmiechowi nierówny. Gdy duet panowie śmieją się spośród tego samego, owo są ale jak gdyby dwójka śmiechy, dwójka różne śmiechy. Ale w wielu przypadkach zdarza się, iż spośród tego samego śmieją się negacja logiczna raptem dubel panowie, jednakowoż śmieje się stu panów, plus tych stu panów śmieje się w ten sposób samo bądź niesłychanie podobnie. Naturalnie, negacja logiczna idzie mi o jakąś szczególną artykulację śmiechu, negacja logiczna idzie mi również o jakieś nieomalże fizyczne wyróżnienia typów oraz stylów śmiechu, idzie mi o to, co się kryje zbytnio tym śmiechem. Ja się ostatnim razem śmiałem pozornie pozycja świadomością śmiechu. Śmiech był wszędzie, we mnie, ułożenie ciała mną, osobiście negacja logiczna wiedziałem, dokąd gorsza połowa jest, dlatego że był wszędzie, pełnia się śmiało. Miąłem wrażenie, ze chociażby krzesła się śmiały, lampy, reflektory, miałem wrażenie, iż ciemno się śmiała także jasność. I bodaj wręcz Pietrzak negacja logiczna mówi, po co jest kabaret, zdaje się ,ze wiemy, po co jest kabaret Pietrzaka. Pietrzak bawi, Pietrzak wyzwala ludzi ze zmęczenia, spośród nerwowości, spośród niepokoju, Pietrzak jest jak gdyby lekarzem dobrego humoru. Wyzwala odkąd stresów, od czasu bezsensów, od chwili mułu myślowego. Przynajmniej wskroś dwaj godziny. Pietrzak ponadto cieszy, buduje optymizm, służy diabłu, którego zamienia w środku anioła”

Szczególną wziętość Jana Pietrzaka i Kabaretu wobec Egidą jest dozwolone było zapisać w tej chwili po Sierpniu’80, podczas gdy owo pieśń “Żeby Kraj nad Wisłą była Polską” stała się spontanicznie obranym hymnem “Solidarności”.

Jan Poprawa do wnętrza piśmie TEMI (18.10.1980r.) odnotowuje: „Z rupieciarni, spośród ucieczki wewnątrz redaktorskie etaty wracają Sprawiedliwi. Wraca Jan Pietrzak. “Studio Gama” po latach zaprosiło Pietrzaka aż do występu. Przypomniało artystę, jaki jako nieco który do wnętrza naszym kraju przypuszczalnie w dzisiejszych czasach spacerować spośród podniesionym czołem. Bo bodaj twórcza szlak komunikacyjny Janka Pietrzaka rozpoczęła się kędyś przedtem laty dwudziestu w środku studenckim kabarecie “Hybrydy”, bodaj nadal do wnętrza latach sześćdziesiątych piosenki spośród jego tekstami bywały śpiewane do wnętrza Opolu - tymczasem rzeczywiste sens artysty wzięło się spośród czasu ostatniej dekady. Z lat rozkwitu również stłamszenia kabaretu “Pod Egida”, spośród lat bezskutecznego wygłaszania, różnych, jeszcze szczuplejszych wersji własnego życiorysu, spośród lat przepychanki (zakończonej, oraz jakże, zakazem) spośród Telewizja. Pietrzak wskroś nieuszkodzony osobisty artystyczny pora pracował wewnątrz niepopularnej instytucji Zdrowego Rozsądku. Poczynając odkąd czasu „Hybryd” kiedy śpiewał:

“Tata - fizyczny do wnętrza walkach klasowych

zahartowany w charakterze metal,

matuś spośród bezrolnych spod Kolbuszowej

- uświadomiona kobieta!

Niby się cieszą, iż potomek męski kształcony,

lecz wiem, co trapi ich skrycie:

ja negacja logiczna należę,

ja negacja logiczna należę aż do klasy robotniczej!”

przez lata „Egidy” jak apelował „Kraju mój, bądźmy na ty!”, argumentując ów roszczenie go¬rącym zaangażowaniem każdego tekstu, każdego wystąpienia. Piosenki plus monologi Janka Pie¬trzaka zawżdy wyprowadzały anegdotę również lekcja spośród rzeczywistego świata, wiecznie kpiły spośród wszech¬ogarniającej kiedyś po kiedyś państwo atmosfery apatii to znaczy na odejście - chciejstwa. Gdy współcześnie przypo¬mina się te stare, kilku - oznacza to kilkunastoletnie (w piosence owo wszechświat!) słowa - znajdu¬je się żółć Stańczyka oraz smutek Rejtana, znajduje się Prawdę właśnie, która od czasu do czasu brzmi na amen proroczo:

„Więc wiesz, pan,

czasem w charakterze o tym myślę, owo podejrzewam skrycie,

że przaśny rozum

już negacja logiczna wystarcza, nieodzowny jest robotniczy!”

Zza Himalajów nonsensu, pod adresem rozpaczy bezrobotnych chałturzystów, tych żuków - ścierwni¬ków żerujących na wolnych chwilach, na zmęczeniu plus apatii polskiego społeczeństwa - do¬biega wreszcie jeszcze wyraźniejszy zdanie Pietrzaka. Za przed spodziewać się wolno zastępów do¬tąd śpiących innymi słowy sennych rycerzy słowa, szermierzy dowcipów, husarzy satyry. Za hetmanem Pie¬trzakiem niech ten legia pójdzie czym raczej aż do ludzi. Niech pomoże im dać wiarę do wnętrza strasz¬liwą siłę Zdrowego Rozsądku, wewnątrz skuteczną rynsztunek jego - śmiech. Niech wprost, ustami każdego który w środku owo wierzy - powie:

„Pojęć odwiecznych jako nasza nacja

Długo się negacja logiczna da ukrywać,

Jest święte słowo: DEMOKRACJA.

Jest święte słowo: SPRAWIEDLIWOŚĆ”.

Dziś wszyscy mówią, wszyscy wiedzą. Jan Pietrzak owe święte słowa krzyczał |Pod Egidą” wewnątrz roku 1975″.

Niezwykłą rolę kabaretu przy Egidą w środku karnawale Solidarności oddają poniższe recenzje:

GWIAZDA POLARNA nr 15 - 11. 04. 1981 r. – Zbigniew Chałko KABARET GŁĘBOKIEGO WZRUSZENIA

“Właśnie owo “tylko” kabaret, czy lżejszy kaliber, wszak jaka owo Sztuka! Warszawski kabaret “Pod Egidą” Jana Pietrzaka, wewnątrz cztero-osobowym, pomniejszonym zespole, przywiózł tę Sztukę aż do Chicago, ażeby kontrastować się jeszcze powszechniejszej opinii. iż Kraj nad Wisłą ¬w dziedzinie wzruszeniowo-rozrywkowej - owo zaledwie szmira, którą Pagart z ochotą także ze zdu¬miewającą łatwością eksportuje. Pietrzak jak najbardziej dokonał wielkiej sztuki: wyważył doskonale oraz wymieszał elementy humoru, czasami rubasznego, od czasu do czasu ostrego jako sztylet, kiedy niekiedy delikatnego, w charakterze aluzje przerzucane powyżej królewskim stołem w środku czasie Obiadów Czwartkowych, i też elementy satyry celnej, oraz podobnie groteski czyli parodii spośród elementami szczerego wzruszenia. I owo takiego wzruszenia, które łzy ze śmiechu do wnętrza gorzkie łzy bezradności, buntu plus bólu od¬mienić potrafi. Takiego wzruszenia, które chwyta zbytnio gardziel również dławi. I trzyma kleszczami aż aż do chwili, podczas gdy Pietrzak jeszcze raz towarzyski rechot zbudzi. Stwierdzenie, iż Pietrzak nawiązał aż do najlepszych tradycji przedwojennego kabaretu war¬szawskiego, było żeby pomniejszeniem jego osiągnięć. On tę tradycję wzbogacił. On odmienny na¬dał jej ton, własny osobisty także trwały”.

“Trudno pomimo tego zamknąć dopływ się od chwili porównania, iż kabaret Pietrzaka przypomina przodków znacz¬nie wcześniejszych, negacja logiczna tych spośród okresu Niepodległej, mimo to sprzed 150 z okładem lat, oraz wtedy spośród war¬szawskiej “Honoratki” oznacza to “Dziurki”, dokąd Mochnacki przygrywał na fortepianie, Goszczyń¬ski czarował lirykę, Zaleski zabawiał krotochwilnie, natomiast niestary Chopin cichutko plus na zabój słu¬chał patriotycznych zawołań plus konspiracyjnych szeptów, by je z kolei nieśmiertelnym forte ugruntować do wnętrza “Rewolucyjnej”. Piękne owo wzory. I piękna tradycja”.

PRZEKRÓJ nr 14 - listopad 1981 r. – Lucjan Kydryński “KURIER WARSZAWSKI”

“Żeby negacja logiczna było nieporozumień - napiszę od czasu razu: negacja logiczna mieliśmy takiego programu kabaretowego w środku Polsce od czasu lat więcej niż czterdziestu, przynajmniej bywały lecz programy znakomite - od czasu “Piwnicy” po “Tey” spośród STS-em oraz tak “Egidą” pośrodku. Na czym polega zasadnicza róż¬nica? Na zerwaniu (choć negacja logiczna całkiem, gdyż owo także byłoby zubożeniem) spośród w taki sposób powszechną przy nas (nie spośród własnej winy) konwencją aluzyjności. Nadszedł pora (i owo poprzednio najwyższy!), ażeby rze¬czy zwać po imieniu, tudzież osoby po nazwisku. Pietrzak żwawo dostrzegł, iż ów godzina nad¬szedł plus korzysta spośród tego tak dalece wlezie, bowiem niemniej jednak w życiu negacja logiczna rozumie się samo przez się jako leniwie taki godzina przy nas zabawi. Czy na prawdopodobnie dostanie stałe zameldowanie?”

Jednakże realizacja kabaretową w krótkim czasie uniemożliwił wcięcie wojenny. Zaraz po stanie wojennym kabaret ponownie zaczął występować.